Elvis Naçi: U bashkuam bashke Vellezer dhe Motra Shqiptare dhe mundesuam

        Shtypnews.al

U bashkuam bashke Vellezer dhe Motra Shqiptare dhe mundesuam qe djali i vogel Musa Baculi nga gjendja e komes te kthehej ne jete, Nena e kishte djale te vetem dhe driten e syve dhe Shqiptaret mundesuan qe djali ta puthte dhe perqafonte perseri Nenen e tij! Qofshi te bekuar Shqiptare dhe Bamiresa. Amin.

     Shtypnews.al

Shtypnews.al

“Pilotja e vdekjes”, amerikania që bombardoi Serbinë për 200 orë rresht!

“Pilotja e vdekjes”, amerikania që bombardoi Serbinë për 200 orë rresht!
     (Pelqe tani/ - Shtypnews.al...!

Me gradën “Majore”, pilotja amerikane, Nicole Malachowski, është dekoruar me medaljet e çmimet më të larta të Ushtrisë Amerikane si “Meritorious Service Medal”, “Air Medal”, “Air Force Commendation Medal”, “Air Force Achievement Medal”, si dhe medaljen “4th Fighter Wing”s”, të cilën e ka marrë si një heroinë e madhe gjatë fushatës së bombardimeve ajrore në Kosovë, për mbrojtjen e civilëve gjatë bombardimeve.

Ajo është shquar për përsosmëri të jashtëzakonshme në goditjen e objekteve ushtarake serbe, edhe nëpër qendra të banuara, ose afër qyteteve ku ndodheshin bazat. Besohet se Nicole është një grua e guximshme dhe mjaft e aftë, e para femër amerikane në historinë 60-vjeçare të aviacionit që është pjesë e skuadronit bombardues luftarak “Pilotët e vdekjes”.

Ajo hyn kështu edhe në analet e historisë amerikane të fluturakëve, duke u renditur e suksesshme dhe me vlera të spikatura mes pilotëve burra. Deri sot pilotja numëron rreth 200 orë fluturime bombarduese në Kosovë (mars-qershor 1999 – 78 ditë) si dhe 10 ditë në Irak (prill 2003) 

Forcat luftarake-ajrore amerikane (The USA Air Force) kanë gjithsej 568 femra pilote. Nga këto vetëm 71 prej tyre shërbejnë me aeroplanët fluturakë. “Unë, thotë Nicole, do të bëj detyrën, pavarësisht se mund të jem vendosur edhe në qendër të debateve, se si ka mundësi që një femër të kryejë këtë detyrë kaq të vështirë dhe me rrezik të madh për jetën”. Pilotja amerikane, Malachowski, ka kryer shkollën e mesme në vitin 1992 në Las Vegas.

Fëmija i tretë i një familjeje të vjetër amerikane (nëna quhet Cathy dhe babai i saj Robert Ellingwood). Nicole është e martuar me pilot, edhe ai me gradën “Major”, por me origjinë ruse, i quajtur Paul Malachowski. Nicole u rreshtua në radhët e Flotës Ushtarake Ajrore të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, në vitin 1996, pas diplomimit në Akademinë e Forcave Ushtarake Ajore, me nivelin B. S. në Management dhe më ulët French.

Më parë se të inkuadrohej në radhët e skuadroneve bombarduese të Flotës Ushtarake Ajrore të SHBA-ve, “Bubullima e zogut” (Thunderbirds), ajo shërbeu si instruktore dhe komandante me avionët luftarakë “F-15E”, në skuadronin “494th Fighter Squadron”, në bazën amerikane në Britaninë e Madhe, “RAF Lakenheath”. Këtu Nicole mblodhi rreth 1900 orë fluturime, nga këto 1700 orë fluturime me bombarduesit “F-15” dhe “F-16”.
Nicole Malachowski, nga Çikagoja, është e datëlindjes 1974 dhe njihet në SHBA si e para femër amerikane pilote me gradën “Major” dhe e para femër amerikane e seleksionuar për të shërbyer në radhët e fluturimeve luftarake në forcat ajrore “Thunderbrids, që njihen ndryshe si “Pilotët e vdekjes” apo “Bubullima e zogut”. Fluturimin e parë në qiell të hapur e ka kryer në vitin 1996. Për piloten amerikane kanë shkruar e folur jo vetëm gazetat, revistat ushtarake, por edhe gazeta e televizione të njohura në SHBA si CNN, ABC, NBC, FOXNEWS etj.

Eksperienca
Malachowski u trajnua në bazën ushtarake “Columbus Air Force Base”, në Misisipi, me fluturakët bombardues “F-15E” e më pas, në bazën Seymour Johnson Air Force Base në Karolinën ë Veriut. Prioriteti i saj ka qenë stërvitja me “Pilotët e vdekjes” (Thunderbird). Më tej, Nicole shërben në bazën RAF Lakenheath, në Angli dhe kthehet sërish në bazën, “Seymour Johnson Air Force Base” në Karolinën e Veriut. Ajo do të shërbejë si oficere edhe në bazën “Camp Red Cloud” në Korenë e Jugut. Nicole ka marrë pjesë në krejt fushatën e sulmeve ajrore ndaj bazave e caqeve serbe në Kosovë e Serbi, si dhe në operacionin “Liria e Irakut” (Operation Iraqi Freedom). Ajo shihet në SHBA si femra që ka bërë histori. Në muzeun e “Pionierëve të fluturimit”, hapur në Washington D.C, asaj i është rezervuar një pavijon i veçantë me fotot, videoxhirimet, shkrimet dhe kujtimet e pilotes nga Britania e Madhe, Kosova e Iraku.

Fushata e sulmeve ajrore, e cila vuri në shënjestër caqet ushtarake serbe në territorin e saj dhe në bazat e vendosura në Kosovë zgjati 78 ditë dhe përfundoi me fitoren e NATO-s. Ajo është konsideruar si lufta më e suksesshme e kohëve moderne të Aleancës Veri Atlantike, NATO.

Kosova, aty zë një vend të posaçëm, pasi atje pilotja amerikane ka kryer mëse 200 orë fluturime bombarduese gjatë fushatës së vitit 1999. Siç dihet, më 24 mars 1999, është edhe dita kur nisën sulmet ajrore kundër bazave ushtarake serbe në Kosovë dhe në territorin e Serbisë.

Bill Clinton letër Kosovës: Gjithmonë do të kesh një vend special në zemrën time

Shtypnews.al/Ish presidenti amerikan Bill Clinton vazhdon të mbetet figura më e dashur për popullin e Kosovës, por një ndjesi të njëjtë vazhdon ta ketë edhe vetë Clinton për kosovarët.

Ai ka dërguar së fundi një letër në shkollën ‘Prishtina High School’. Këtë letër ai e dërgon për të falënderuar më të vegjlit e kësaj shkolle, të cilët para disa mujave i kishin dërguar letra Bill Clintonit.

Vetë shkolla ka njoftuar për pranimin e letrës së ish presidentit amerikan Bill Clinton.

“Sot, na erdhi përgjigjia e tij në formë të letrës nga Shtetet e Bashkuara për nxënësit dhe mësuesen Dr. Waters. Në këtë letër Presidenti Bill Clinton përmendi edhe 10 vjetorin e pavarësisë së Kosovës dhe dëshirën për të vizituar shkollën tonë në vizitën e tij të radhës në Kosovë”, thuhet në njoftimin e shkollës.

Në letrën që e ka publikuar kjo shkollë, shihet të ketë shkruar Bill Clinton, se Kosova do të ketë gjithmonë një vend special në zemrën e tij.

/KultPlus/

Viti 1998, një djalë i vogël nga Kosova merr në krahë një vogëlush, i cili bashkë me refugjatë të tjerë kishte ecur mbi 30 orë për të shpëtuar nga forcat serbe

         

Shtypnews.al

Se Kosova nuk ka as institucione serioze, as shoqëri civile me rrezatim ndërkombëtar, as personalitete të vëmendshme publike - po shihet sërish, këto ditë, në përvjetorin e intervenimit të NATO-s kundër Serbisë: ndërsa sërish janë ngjallur kundërshtarët e aksionit të NATO-s dhe masakra e Reçakut quhet inskenim, ndërsa ka përpjekje për t’i shfajësuar krerët e shtetit serb për krimet në Kosovë, shteti dhe shoqëria kosovare duket se ndihen ende rehat në gjumin dimëror.Një shikim në arkiv tregon se Kosova ka aq shumë argumente për t’u mbrojtur. Dhe një lutje: shikojeni këtë fotografi të Yannis Behrakis të Reutersit.Shihet një djalë shqiptar i Kosovës në vitin 1998. Ai bart një fëmijë të lodhur, i cili bashkë me refugjatë të tjerë kishte ecur mbi 30 orë për të shpëtuar nga forcat serbe.

Nuk janë vetëm mediat propagandistike ruse, nuk janë vetëm mediat e Beogradit, nuk janë vetëm hajvanët tashmë të mirënjohur dhe promillosheviqian të botës perëndimore që janë mobilizuar këto ditë për të mallkuar NATO-n, e cila më 24 mars 1999 filloi një aksion «ilegal» duke sulmuar Serbinë, kësisoj duke shkelur edhe të «drejtën ndërkombëtare».

Edhe redaksia serbe e Deutsche Welles, një mediumi që financohet me paratë e taksapaguesve gjermanë, e ka parë të udhës të japë kontributin e vet në revizionimin e historisë. Në një shkrim tendencioz akuzohen korrespondentët e mediave gjermane për luftënxitje.

Në një tjetër shkrim tentohet të njolloset ministri i Jashtëm gjerman Joschka Fischer, i cili më 1999 përkrahu intervenimin e NATO-s në Kosovë me argumentin se nuk do të lejohej një Auschwitz i ri.

Ka edhe gazeta serioze gjermane që në 20-vjetorin e ndërhyrjes së NATO-s përsërisin këngën vajtimtare: «Në konfliktin e Kosovës NATO shkeli të drejtën ndërkombëtare».

Përballë gjithë kësaj fushate është jashtëzakonisht e habitshme, absurde dhe e neveritshme heshtja e opinionit shqiptar të Kosovës. Të tjerët përpiqen të plasojnë në opinion rrëfimin mbi mëkatin e NATO-s më 1999 mbi «Serbinë e pafajshme», ndërsa shqiptarët e Kosovës qëndrojnë indiferent.

Më të organizuar kanë qenë më 1999 në ballafaqimin me propagandën serbe se sa sot, 11 vjet pas shpalljes së pavarësisë dhe 20 vjet pas fillimit të çlirimit. Institucionet ashiqare janë të paafta.

Nuk do të kushtonte asgjë, gati asgjë, nëse do të krijohej një komision, një ekip që do të bënte një përmbledhje të argumenteve në favor të çlirimit të Kosovës nga NATO-ja. Këto argumente do të mund të shfrytëzoheshin edhe në mediat sociale, sidomos në Twitter, i cili është shndërruar në një instrument të komunikimit dhe ndikimit edhe në diplomacinë publike.

Politikanët harxhojnë para pa fund për udhëtime të kota nëpër botë, shpenzohen mijëra euro e dollarë për dreka e darka të shtrenjta nëpër metropole të botës, pa përmendur këtu lobistët e shumtë të paguar nga krerët e shtetit jo për të mbrojtur shtetin, por për të ujdisur imazhin e tyre. Nuk është problemi vetëm te institucionet e dobëta.

Nuk ka Kosova as shoqëri civile me rrezatim ndërkombëtar, as intelektualë të vëmendshëm.

Mediat serioze janë në gjendje të vështirë dhe nuk kanë kapacitet të bëjnë punë të mëdha në rrafshin e informimit të opinionit botëror. Një ndër krimet e mëdha të partive të krahut të luftës është shkatërrimi i sistemit medial, duke themeluar portale për të njollosur kundërshtarin politik dhe duke i shndërruar mediat publike në instrumente të propagandës partiake.

Në 20 vjetorin e fillimit të çlirimit të Kosovës nga NATO-ja lajm dite është se revista «Der Spiegel» e paskësh lavdëruar Ramush Haradinajn, por kjo – së pari – është e pasaktë në mënyrën si është interpretuar dhe – së dyti – është një dhuratë e mbështjellë me helm. Haradinaj nga «Der Spiegel» përshkruhet si politikan që po i thotë Amerikës se «Prishtina nuk është koloni e Washingtonit».

Kosova duhet të emancipohet politikisht, por përfundimisht në këto rrethana gjeostrategjike nuk ka nevojë për politikanë të tillë. Haradinaj nuk është antiamerikan, por po u krijon hapësirë mediave si «Der Spiegel» për ta shndërruar në personifikim të antiamerikanizmit në Kosovë.

Ndërkohë 20-vjetori i fillimit të bombardimeve të NATO-s i ka ringjallur fantazmat e vjetra. Masakra e Reçakut quhet inskenim, ndërsa ka përpjekje për t’i shfajësuar krerët e shtetit serb për krimet në Kosovë.

Në një shkrim në numrin e së shtunës gazeta zvicerane «Neue Zürcher Zeitung» shkruan se është e diskutueshme nëse krimet janë planifikuar në Beograd apo nga komandantët (serbë) në Kosovë.

Si është e mundur të bëhen këso konstatimesh, kur dihet se gati komplet udhëheqja shtetërore serbe është dënuar nga Gjykata e Hagës për planifikimin e krimeve të luftës në Kosovës? «Krimet më të mëdha u kryen pas fillimi të intervenimit. Lufta ajrore nuk ishte mjet i përshtatshëm për t’i penguar ato», shkruan «Neue Zürcher Zeitung».

E cili paskësh qenë mjeti i përshtatshëm? Vrasja e të gjithë shqiptarëve të Kosovës përmes masakrave të vogla, simpatike, të lezetshme, aty 5 të vrarë, këtu 10 të plagosur, pastaj 20 të përndjekur?

Për masakrën e Reçakut «Neue Zürcher Zeitung» rendit dy versione: policia serbe thoshte se të vrarët në Reçak kanë qenë luftëtarë të UÇK-së, të cilët në vendin ku u gjetën ishin sjellë nga bashkëluftëtarët e tyre për të mashtruar opinionin se bëhej fjalë për masakër serbe. Shefi amerikan i OSBE-së William Walker këtë e kundërshtonte.

E cila është e vërteta? Po të ishte e interesuar «Neue Zürcher Zeitung» për të vërtetën, lehtë do ta gjente. Në arkivin e mediave zvicerane gjendet një shkrim i gazetarit Bernhard Odehnal. Shkrimi është botuar më 20 qershor 2002 në gazetën javore «Weltwoche» të Zürichut.

Është një portret i Helena Ranta, mjeke finlandeze e forenzikës, e cila kishte kontrolluar viktimat e masakrës së Reçakut. Ranta tregon: pas hulumtimeve është e qartë se plumbat mbi banorët e Reçakut janë shkrepur nga afërsia dhe jo nga distanca prej 200 metrash, siç pretendonin ekspertët serbë dhe bjellorusë; ekspertja finlandeze e di se nga cilat armë është shtënë dhe me çfarë fishekësh, ajo e di se të vrarët në momentin e vrasjes kanë bartur ato rrobe me të cilat janë gjetur (dhe jo uniforma të UÇK-së) dhe se viktimat janë vrarë aty ku janë gjetur (nuk ka pasur zhvendosje të tyre). Më 2001 Ranta i kishte të gjitha dëshmitë se Reçaku nuk ka qenë i inskenuar, siç llomotisin shumë propagandistë proserbë. Që nga viti 1999 gazeta franceze «Le Monde», por edhe «Der Spiegel» dhe «Berliner Zeitung» kanë shprehur dyshime ndaj masakrës së Reçakut.

Kundërshtarët e intervenimit theksojnë se NATO ka shkelur të drejtën ndërkombëtare. Ka shumë argumente që kjo nuk është e vërtetë. Le të citojmë këtu sekretarin e atëhershëm të OKB-së, Kofi Annan, i cili vërtet nuk mund të akuzohet për luftënxitje.

Së pari: «Deklaroj po ashtu se refuzimi i marrëveshjes politike nga ana e autoriteteve jugosllave e ka bërë këtë aksion të domosdoshëm. (…) Ka kohëra kur përdorimi i forcës në kërkim të paqes është legjitim».

Së dyti: «Nëse Këshilli i Sigurimit nuk është unik për t’u ballafaquar me shkeljen masive të të drejtave të njeriut dhe krimet kundër njerëzimit në nivelin e Kosovës, atëherë tradhtohen idealet që çuan në themelimin e OKB-së». Së treti: «E drejta ultimative e shteteve nuk mund dhe nuk guxon të jetë e drejta për t’i skllavëruar, përndjekur apo torturuar qytetarët e vet».

Ja edhe një argument nga profesori zviceran i së drejtës ndërkombëtare, Walter Kälin: «E drejta ndërkombëtare e kodifikuar së paku lejon një interpretim se për konsiderata humanitare, pra mbrojtje të popullsisë së Kosovës, mund të bëhet një përjashtim».

Natyrisht që ka edhe shumë argumente të tjera, të cilat do shpërthenin kuadrin e këtij teksti. Këta shembuj mëtojnë të tregojnë se në vitin 2019 Kosovën nuk ka kush e mbron.

Ministria e Jashtme është një ahur i nepotizmit dhe simbol i ndyrë i paaftësisë që buron nga kreu i saj. Kryeministri e ndjen veten në nivel kur takon biznesmenë të dyshimtë nga India dhe kur ndan dekorata me emrin «Skenderbeu». Presidenti? I zënë me shumë punë.

*Marrë nga Dialogplus. Titulli origjinal:"Të përgjumur në përvjetorin e fillimit të çlirimit"

Ndërroi jetë punëtorja e Telegrafit, Qendresa Rashiti-Hulaj

Sot, papritmas ka ndërruar jetë punëtorja e Telegrafit, Qendresa Rashiti-Hulaj.

Qendresa ndërroi jetë në moshën 27 vjeçare, pas një sulmi në zemër. Ajo ishte e martuar dhe nënë e një vajze.

Me ikjen e hershme në amshim të Qendresës, Telegrafi mbeti pa punëtoren e shkëlqyeshme dhe pa kolegen shembullore.

Varrimi i të ndjerës bëhet nesër (e diele) në Deçan.

Ngushëllimet më të sinqerta familjes Rashiti dhe Hulaj.
Stafi "Shtypnews.al" shpreh ngushëllime Famjljes

'Unë nuk jam shqiptar, më saktë nuk dua të jem’.

Unë nuk jam shqiptar, më saktë nuk dua të jem’

Elton Leka
Une nuk jam shqiptar, me sakte nuk dua te jem shqiptar!
Madje as vete Ismail Qemali nuk do te donte te ishte shqiptar, se si jemi katandisur ne sot!
Nje zhgenjim i madh, vuajtje, stermundime, llum, varferi, mediokritet, injorance, prapambetje, kafene, llafe, pertaci, dallavere, te shitur, te blere, te korruptueshem, morale te pamoralshem, njerez pa identitet vetjak dhe kombetar.
Shqiptar do te thote prapambetje, prapa +mbetje, mbetje te lena pas.
Keshtu kemi perfunduar.
E perse duhet me qene shqiptar?!
Sot te gjithe duan t’ia mbathin, per nje jete me te mire, te vjeter e te rinj, te pasur dhe varfer, “patriote” dhe pseudopatriote.

Une nuk jam shqiptar, nuk dua te jem shqiptar!
As sot, as neser, as mot!
Ne vendin tuaj, ne vendin tone, ne vendin tim nuk ka kush te me garantoje se e ardhmja do jete ndryshe, dhe krimi me i madh eshte qe shpresa ka vdekur!
Te gjithe duan te ikin!
Te gjithe!

Boll bete shqiponjen me duar, boll , e di sa patriote qe jemi , aq sa te zhdukemi te gjithe nga ky vend.
Boll genjyet, u shtiret, u hoqet!
Boll edhe ju qe jeni jashte qe e quani veten atdhedashes vetem sot me 28 nentor!
Boll se eshte groteske, e dhimbshme dhe qesharake!
Ç’keni bere ju per vendin tuaj?!
Nje m…!
Une nuk dua te jem shqiptar!
Dua te jem gjerman, amerikan,anglez.
Dua te kem dinjitet, mireqenie, ekonomi! Dua te jetoj dhe mbi te gjitha te shpresoj per nje te ardhme!

Ju m’i keni vrare shpresat!
Une nuk dua te jem shqiptar!
Une nuk jam shqiptar!
Une nuk dua te trajtohem si nje mbetje!
Dua te jem qytetar, krenar per vendin qe i ofron nje jete me te mire, te qete!
Sot, neser dhe ne ditet ne vijim une nuk jam shqiptar!
Pres diten qe t’ia mbath!
E urrej veten time, si thura shpresa ne kete vend! Si!
Ne djall vafshin te gjithe!
Une nuk jam shqiptar!
Nuk jam, dhe pike!

Aksion i jashtëzakonshëm policor, Basha niset me urgjencë drejt Astirit



Një natë e gjatë pritet të jetë për banorët e Astirit mbrëmja e sotme.

Kjo për shkak të njoftimeve se poli-cia do të tentojë të mësyjë mbi banorët që kundërshtojnë prishjen e banesave të tyre. Në këtë zonë janë grumbulluar forca të shumta poli-cie dhe FNSH-së. Drejt protestës është nisur edhe kreu i PD-së, Lulzim Basha.

Përmes një postimi në Facebook edhe ish-kryeministri Sali Berisha i bën thirrje poli-cisë të ndalë terr-orin mbi banorët, të cilët i quan “heronjtë e Unazës së Re”.

“Ndal terr-orit po-licor, raperzaljeve të na-rkopolicëve të Edvin Kristaq Urrejtjes dhe Vasalit të tij ndaj heronjve të Unazës së Re.Narko policia i ka rrethuar ata. Qënderstarët kanë bllokuar rrugën”, – shkruan Berisha. -->(Shtypnews.al)《